Έχετε ερωτήσεις;

2310-419994

Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός είναι πια προ των πυλών, έχοντας ως βασικό σκοπό να διασωθούν επιχειρήσεις με υγιή χαρακτηριστικά ώστε να συνεχίσουν τη λειτουργία τους από καλύτερες βάσεις, εξυγιαίνοντας τα Τραπεζικά τους χαρτοφυλάκια, ρυθμίζοντας τις οφειλές τους προς το Δημόσιο (φορολογικούς – ασφαλιστική Φορείς) και τους πιστωτές – προμηθευτές τους.

Μια υπερχρεωμένη αλλά βιώσιμη επιχείρηση θα μπορεί να συγκεντρώσει όλους τους πιστωτές της προκειμένου να ρυθμίσει όλα τα χρέη της προς αυτούς.

Πιστωτές μπορεί να είναι: Τράπεζες, Δημόσιο (φορολογική – ασφαλιστική Αρχή), πιστωτές – προμηθευτές.

“Πρωταγωνιστής” στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και στο σχέδιο αναδιάρθρωσης είναι ο ίδιος ο οφειλέτης.

Μπορούν να ενταχθούν όλες οι επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους, συμπεριλαμβανομένων και των ατομικών. Βασική προϋπόθεση είναι οι επιχειρήσεις να έχουν συνολικές οφειλές μέχρι τις 31/12/2016 από 20.000 ευρώ και άνω.

Εξαιρούνται από τον εξωδικαστικό συμβιβασμό όσοι ελεύθεροι επαγγελματίες μπορούν να υπαχθούν στον νόμο Κατσέλη (ν. 3869/2010).

Η διαδικασία θα ξεκινά όταν εκδηλώσει ενδιαφέρον το 50% των πιστωτών της επιχείρησης.

Παρέχεται η δυνατότητα ένταξης και στις πλέον υπερχρεωμένες επιχειρήσεις υπό την προϋπόθεση να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα σε μια μόνο χρήση κατά την τελευταία τριετία.

Οι διευκολύνσεις που προσφέρονται σε χρεωμένες επιχειρήσεις αφορούν σε: μειώσεις επιτοκίων, επιμηκύνσεις περιόδου αποπληρωμής αλλά και μερικές διαγραφές οφειλών.

Η διαδικασία θα υλοποιείται μέσω ειδικού πληροφοριακού συστήματος με την αρωγή και την επιστασία ειδικού Διαμεσολαβητή, πιστοποιημένου από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, ο οποίος μπορεί να είναι της επιλογής του οφειλέτη.

Η Limmat Finanz, διά του εκπροσώπου της Στέλιου Κόγκα, θα δύναται να παρέχει υπηρεσίες Διαμεσολάβησης, από την έναρξη της σχετικής διαδικασίας, ανταποκρινόμενη στην πιο σημαντική και ευαίσθητη περίοδο της ελληνικής Οικονομίας και των επιχειρήσεων που δρουν στους κόλπους της, και αντιλαμβανόμενη τη μοναδική ευκαιρία μακροχρόνιας ρύθμισης οφειλών που θα παρέχεται. 

Σημειώνεται πως:

  • Για οφειλές προς το Δημόσιο, δεν θα εγκρίνονται περισσότερες από 120 δόσεις.

Εξαίρεση αποτελούν (πάντα μόνο για οφειλές προς το Δημόσιο) όσες υπερβαίνουν τα 2.000.000 ευρώ. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αποπληρωμή των οφειλών θα μπορεί να γίνεται σε περισσότερες δόσεις εφόσον συναινεί και εγκρίνει το Δημόσιο.

  • Δεν εγκρίνεται όρος σύμβασης εξωδικαστικού συμβιβασμού ο οποίος να προβλέπει τμηματική αποπληρωμή οφειλών προς τοΔημόσιο ανά χρονικά διαστήματα που υπερβαίνουν τον μήνα, και καταβολή μηνιαίας δόσης η οποία είναι μικρότερη από 50 ευρώ.
  • Όσο αφορά οφειλές που προκύπτουν από ασφαλιστικές εισφορές,δε θα επιτρέπεται η διαγραφή βασικής οφειλής παρακρατούμενων εισφορών εργαζομένων προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης.

Βασικές ερωτήσεις και απαντήσεις για το θεσμό της Διαμεσολάβησης

Τι είναι η Διαμεσολάβηση;

Η διαμεσολάβηση είναι ένας τρόπος εξωδικαστικής επίλυσης των διαφορών. Τα μέρη προσέρχονται στη διαδικασία εκουσίως συνοδευόμενα από τους δικηγόρους τους και με τη βοήθεια του ανεξάρτητου και αμερόληπτου Διαμεσολαβητή, διαπραγματεύονται και επιδιώκουν την επίλυση της διαφοράς τους με συμφωνία η οποία περιλαμβάνεται στο Πρακτικό της Διαμεσολάβησης και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορεί να καταστεί τίτλος εκτελεστός.

Η διαδικασία της διαμεσολάβησης εισήχθη στο ελληνικό δικαιικό σύστημα με τον ν. 3898/2010 σε εφαρμογή της κοινοτικής Οδηγίας 2008/52/ΕΚ. Το σύνολο των σχετικών Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Νομοθετημάτων περιλαμβάνεται κατωτέρω στην Απάντηση της Ερώτησης 10.

Ποιος είναι ο Διαμεσολαβητής και πώς ορίζεται;

Ο Διαμεσολαβητής είναι ο ουδέτερος τρίτος, βοηθός διαπραγμάτευσης, ο οποίος είναι ειδικά εκπαιδευμένος και διαπιστευμένος, ώστε να μπορέσει αποφορτίσει την ατμόσφαιρα, να αποκαταστήσει το διάλογο μεταξύ των μερών και τελικά να τα βοηθήσει να καταλήξουν σε συμφωνία.
Ο Διαμεσολαβητής επιλέγεται από τα μέρη από κοινού και αναλαμβάνει να εκτελέσει τα καθήκοντά του σύμφωνα με το Νόμο και τον Κώδικα Δεοντολογίας Διαπιστευμένων Διαμεσολαβητών. Τα μέρη μπορούν να επιλέξουν Διαμεσολαβητή από τον ειδικό κατάλογο που τηρείται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (www.ministryofjustice.gr) και περιλαμβάνει όλους τους Διαπιστευμένους Διαμεσολαβητές του ν. 3898/2010.

Πότε και πώς μπορεί μια διαφορά να υπαχθεί στη διαμεσολάβηση;

Τα μέρη μπορούν να υπαγάγουν τη διαφορά τους στη διαμεσολάβηση σε οποιοδήποτε στάδιο βρίσκεται, πριν ή ακόμα και μετά την ενδεχόμενη προσφυγή τους στη δικαιοσύνη και μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης.

Σύμφωνα με τον ελληνικό νόμο 3898/2010, η υπαγωγής τη διαμεσολάβηση είναι εκούσια, γίνεται δηλαδή μετά από συμφωνία των μερών. Το δικαστήριο μπορεί να προτείνει την υπαγωγή μιας διαφοράς στη διαμεσολάβηση αλλά όχι να την παραπέμψει. Υποχρεωτική υπαγωγή στη διαμεσολάβηση δύναται να προβλεφθεί στο μέλλον με ειδική νομοθετική διάταξη.

Ποιοι συμμετέχουν στη Διαμεσολάβηση και πώς πραγματοποιείται;

Στη Διαμεσολάβηση συμμετέχουν τα μέρη στα οποία αφορά η διαφορά, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους και ο Διαμεσολαβητής που έχουν επιλέξει. Η αποφασιστική αρμοδιότητα ανήκει σε αυτά και ο Διαμεσολαβητής, ο οποίος είναι ειδικά εκπαιδευμένος σε τεχνικές ψυχολογίας και διαπραγμάτευσης προσπαθεί με από κοινού και κατ’ ιδίαν συναντήσεων με τα μέρη, να τα βοηθήσει να επιλύσουν τη μεταξύ τους διαφορά καταλήγοντας σε συμφωνία.
Ο Διαμεσολαβητής δεν αποφασίζει για την έκβαση της υπόθεσης ούτε κρίνει τις θέσεις των μερών. Η διαδικασία της διαμεσολάβησης καλύπτεται από απόλυτη εχεμύθεια, δεν τηρούνται πρακτικά και ο, τιδήποτε λέγεται στη διαμεσολάβηση κατά τις κατ’ ιδίαν συναντήσεις δεν κοινοποιείται στην άλλη πλευρά από τον Διαμεσολαβητή αν δεν υπάρχει σχετική συναίνεση. Παράλληλα, ακόμα και το ίδιο το γεγονός της πραγματοποίησης της Διαμεσολάβησης, παραμένει απόρρητο ενώ οι συμμετέχοντες σε αυτήν δεν μπορούν να καταθέσουν ως μάρτυρες σε ενδεχόμενη μελλοντική δικαστική (ή διαιτητική) διαδικασία μεταξύ των μερών.

Πόσο διαρκεί η διαμεσολάβηση;

Η διεξαγωγή της Διαμεσολάβησης συνήθως ολοκληρώνεται σε μία εργάσιμη μέρα χωρίς αυτό να είναι περιοριστικό. Πριν την διεξαγωγή της Διαμεσολάβησης έχει προηγηθεί το στάδιο της προετοιμασίας κατά το οποίο ο Διαμεσολαβητής επικοινωνεί με τα μέρη και τους πληρεξούσιους δικηγόρους, τους ενημερώνει για το θεσμό και τη διαδικασία και υπογράφεται η συμφωνία υπαγωγής στη Διαμεσολάβηση. Εν συνεχεία οι δικηγόροι αποστέλλουν στον Διαμεσολαβητή τα ενημερωτικά τους σημειώματα που περιλαμβάνουν τις θέσεις των μερών για τη διαφορά.

Ποιες διαφορές μπορούν να επιλυθούν με Διαμεσολάβηση;

Σύμφωνα με τον ελληνικό ν. 3898/2010, με Διαμεσολάβηση επιλύονται διαφορές ιδιωτικού δικαίου για τις οποίες τα μέρη έχουν εξουσία διάθεσης του αντικειμένου της διαφοράς. Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται η πλειοψηφία των διαφορών των ιδιωτών (π.χ. περιουσιακές, εμπορικές, μισθωτικές, κληρονομικές, μέρος των οικογενειακών διαφορών κλπ.). Δεν συμπεριλαμβάνονται επομένως οι διαφορές δημοσίου δικαίου όπως είναι π.χ. φορολογικές διαφορές ενώ από τις διαφορές ιδιωτικού δικαίου, δεν υπάγονται στη Διαμεσολάβηση εκείνες για τις οποίες απαιτείται από τον νόμο προσφυγή στα δικαστήρια και έκδοση δικαστικής απόφασης (π.χ. η έκδοση διαζυγίου).

Γιατί τα μέρη να επιλέξουν τη Διαμεσολάβηση;

Διότι:

1. Mπορούν να επιλύσουν άμεσα τη διαφορά τους χωρίς καθυστερήσεις
2. Διαπραγματεύονται υποβοηθούμενα από το Διαμεσολαβητή που τα ίδια έχουν επιλέξει, μέσα σε συνθήκες πολιτισμένες
3. Η διαδικασία καλύπτεται από εχεμύθεια
4. Συντομότερος χρόνος επίλυσης σημαίνει και χαμηλότερο κόστος επίλυσης
5. Η συμφωνία επίλυσης της διαφορά τους (που περιλαμβάνεται στο Πρακτικό της Διαμεσολάβησης) αποτελεί, υπό προϋποθέσεις, εκτελεστό τίτλο και έχει την ισχύ της δικαστικής απόφασης
6. Μπορούν να διατηρήσουν τις καλές τους σχέσεις και – γιατί όχι – να επεκτείνουν τη συνεργασία τους

Ποια είναι η σχετική με τη Διαμεσολάβηση ελληνική και ευρωπαϊκή Νομοθεσία;

Α. Ελληνική Νομοθεσία

  • Ν. 3898/2010 (ΦΕΚ Α’ 211/16.12.2010) Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις όπως τροποποιήθηκε από με την υποπαράγραφο ΙΕ.2 του άρθρου Πρώτου του Ν.4254/2014, (ΦΕΚ Α 85/7.4.2014) και Πράξεις της Νομοπαρασκευαστικής του νόμου Επιτροπής
  • Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 4.12.2012 (ΦΕΚ Α΄237/5.12.2012) τροποποίησης του Ν. 3898/2010
  • Π.Δ. 123/2011 (ΦΕΚ Α’ 255/9.12.2011) Καθορισμός όρων και προϋποθέσεων αδειοδότησης και λειτουργίας φορέων κατάρτισης διαμεσολαβητών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
  • Υ.Α. 109087/2011 (ΦΕΚ 436/14.12.2011) Συγκρότηση Επιτροπής Πιστοποίησης Διαμεσολαβητών
  • Υ.Α. 109088/2011 (ΦΕΚ Β’ 2824/14.12.2011) Διαδικασία αναγνώρισης τίτλων διαπίστευσης διαμεσολαβητών – Θέσπιση Κώδικα Δεοντολογίας Διαπιστευμένων Διαμεσολαβητών και Καθορισμός κυρώσεων για παραβάσεις αυτού
  • Υ.Α. 107309 οικ/2012 (ΦΕΚΒ 3417/21.12.2012) τροποποίησης της Υ.Α. 109088/2011
  • Υ.Α. 1460/2012 (ΦΕΚ Β’ 13.2.2012) Καθορισμός ενδεικτικής αμοιβής Διαμεσολαβητή
  • Υ.Α. 85485/2012 (ΦΕΚ Β’ 2693/4.10.2012) Καθορισμός Παραβόλων Διαμεσολάβησης

Β. Ευρωπαϊκή Νομοθεσία

  1. Οδηγία 2008/52/ΕΚ της 21.5.2008 Επί ορισμένων ζητημάτων της Διαμεσολάβησης σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις
  2. Οδηγία 2013/11/ΕΕ της 21.5.2013 για την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 και της Οδηγίας 2009/22/ΕΚ
  3. Κανονισμός (ΕΕ) 524/2013 της 21.5.2013 για την ηλεκτρονική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του Κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 και της Οδηγίας 2009/22/ΕΚ (Κανονισμός για την ΗΕΚΔ)